Znaki wróżebne

| |

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Jak powinno się traktować znaki wróżebne w kartach klasycznych i Tarocie 

W historii ludzkości chyba żaden ze sposobów spędzania wolnego czasu nie wywarł tak wielkiego wpływu na umysł człowieka jak gra i wróżenie z kart klasycznych.

Od początków istnienia tych kart ( X/XI wiek), aż po czasy nowożytne, rodzaj ludzki przejawiał niesłabnącą i nieodpartą skłonność do ryzyka, hazardu, i licznych kombinacji, jakie są możliwe w kartach.

Do Europy karty trafiły dość późno, bo w XII wieku. Powszechne dziś karciane kolory na najdawniejszych europejskich kartach do gry były oznaczane symbolami serc, dzwonków, żołędzi i liści. Późniejsze talie, na przykład karty Tarota, nosiły symbole pucharów, denarów, buław i mieczy.

Oznaczenia kolorów jako kiery, kara, trefle i piki pojawiło się nie wcześniej niż w Xvi wieku. 

Sztuka wróżenia z kart to inaczej Kartomancja. Wróżenie z kart daje wskazówki na przyszłe życie osoby, która przekłada karty.

Duchowa moc, wypełniająca cała przestrzeń i czas, wywiera magnetyczny wpływ na system nerwowy, w trakcie tasowania i przekładania kart. Tym samym otwiera się szeroko możliwość wejrzenia wgląd naszej intuicji oraz źródła prawdy i wiedzy wszechświata. 

Sceptykom można przekazać wiedzę w to, że kartomancja, podobnie jak frenologia i chiromancja, uważana jest za gałąź wiedzy empirycznej. Oznacza to, iż jej odkrycia oparte są na znakach i ich następstwach, które, co obserwowano przez stulecia, były związane lub wynikały z wyłożeniem poszczególnych kart i ich różnych układów. 

Należy pamiętać, że kartomancja rządzą te same ezoteryczne wpływy, co innymi zjawiskami ze sfery duchowej, a więc udanych przepowiedni można oczekiwać jedynie pod warunkiem, że przestrzega się kilku prostych zasad.

 Po pierwsze w czasie stawiania kart trzeba mieć czysty umysł, być uspokojonym, zadając konkretne pytanie. Interpretacja kart powinna być obiektywna, a więc nie ubarwiamy rzeczywistości. Jeśli chcemy komuś zaszkodzić poprzez stawianie kart, w postaci wykorzystania wiary w to zjawisko, karty nie ukażą prawdy, lub nie będą już tej osobie mówić prawdy, gdyż zaburzona zostanie prawdziwa chęć pomocy bliźniemu. 

Zgodnie z niezmiennym prawem przenikającym wszystkie nauki tajemne, zakres zawartych w kartach przepowiedni jest wprost proporcjonalny do stopnia wiary i entuzjazmu towarzyszącego ich odczytywaniu.

Ludzie sceptyczni lub traktujący kartomancję w sposób niefrasobliwy mogą znaleźć w niej tylko rozrywkę. Takie wróżby nie będą mieć przełożenie na rzeczywistość. Brak zaangażowania w odczyt kart czy brak wiary w to, co mogą powiedzieć karty powoduje blokady energetyczne, przez które ciężko jest się przebić by ujrzeć prawdę. 

Ponadto należy także zwróci uwagę, że uzyskane znaki wróżebne nie muszą się spełnić dosłownie. Należy je uważać raczej za wskazówki, wyznaczające kierunek, w którym zmierzać będzie czyjeś życie. 

Karty klasyczne są dość rozwiniętym systemem wróżbiarskim, jednak mają w sobie dość mało elementów związanych z psychiką ludzką. Tymi kartami wróży bardzo wiele osób, gdyż są dość łatwe do opanowania. Mówią one o konkretnych wydarzeniach z życia człowieka. 

Bardziej rozwiniętym systemem wróżbiarstwa jest Tarot, dzięki któremu w bardzo dokładny i szeroki sposób widzimy to co było, jest i będzie. Ten system opiera się na interpretacji symboli, znaków i archetypów, które przejawiają się w życiu każdego człowieka.

Tarot jest źródłem wiedzy o nas samych, dlatego też jest świetnym doradcą w każdej sytuacji życiowej. 

Początki kart do Tarota, rejon świata, z którego pochodzą oraz dokładny cel, dla którego zostały wymyślone pozostaje przesłonięty mgiełka domysłów, wątpliwości i przesądów. Jednak nikt nie kwestionuje sędziwego wieku tych kart, podobnie jak faktu, że został wynaleziony z jakimś określonym zamysłem. Możliwe te, że ci, którzy opracowali te dziwne rysunki i symbole, uczynili to z nie skrępowanym zamiarem wyrażenia w ten sposób, sekretów najwyższego okultystycznego wtajemniczenia. 

Jedną z najciekawszych i najbardziej możliwych teorii, jest ta która głoszona była przez Courta de Gebilna, wielkiego okultystę lekarza i znawcę tematu, który uważał że Wielkie Arkana Tarota pochodzą ze świętej Księgi Thotha, stanowiącej podsumowanie głębokiej wiedzy tajemnej starożytnego Egiptu. Ezoteryce są też zgodni, ze Tarot oferuje nam również wyciąg z tajemnic żydowskiej Kabały, a także klucz do zrozumienia tych tajemnic. 

Tarot dzieli się na dwie główne części. Występują Wielkie Arkana, których jest 22, oraz Mniejsze Arkana, składające się z 56 kart.

Arkana wielkie tworzą kompendium ezoterycznej filozofii licznych potężnych cywilizacji, z których każda użyczyła kartom pewnych charakterystycznych znamion. Zachowały przy tym w nienaruszonej całości, dla duchowego oglądu wtajemniczonych, te zasadnicze i odwieczne prawdy, które dały podstawy i wyposażyły wszystkie wielkie religie i systemy filozoficzne. 

Arkana Mniejsze Tarota reprezentują, w innym przebraniu, dobrze nam znane karty klasyczne. Puchary to Kiery, Monety to Kara, Kije to Trefle, a Miecze to Piki.Istnieją dowody, że Tarot przez wiele stuleci był jednym z najbardziej popularnych środków, jakie stosowano do wróżenia.

Kategoria: /