Wróżby z kryształowej kuli

| |

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Wielu wyobraża sobie wróżkę z kryształową kulą i czarnym kotem u boku. Co taka wróżka może zobaczyć w tej kryształowej kuli? Gdzie pojawiają się obrazy przyszłych wydarzeń- wewnątrz kuli czy też w podświadomości samego jasnowidza? 

Sprawdź Wróżby online z magicznej kuli

Wróżka zazwyczaj była postrzegana jako kobieta o ciemnych włosach i śniadej cerze, o wyraźnych rysach twarzy, szerokim czole oraz o bystrym spojrzeniu. Wróżka jest postrzegana jako ktoś kto ma na sobie chustkę, szal, złote kolczyki, kryształową kulę i inne narzędzia dywinackie. Postrzeganie takie wzięło się z wróżek Cyganek, które wprowadziły do Europy tego typu wyobrażenie.  Kula kryształowa wróżki ma mieć 3,8 cm średnicy lub być przynajmniej wielkości małej pomarańczy. Tak opisuje to mistyk Jon Melville. Pochylając się nad kulą, wróżka przez kilka minut porusza nad nią prawą dłonią w celu namagnetyzowania jej powierzchni.  Aby posługiwać się kryształową kulą trzeba posiadać zdolności paranormalne, jasnowidzkie. Kryształowa kula ma być pomocnym narzędziem w widzeniu przyszłości, tak samo jak to robią karty Tarota. Kula taka ma pobudzić podświadomość do dostawania obrazów przyszłości.  

Zadaniem kuli jest zwiększenie koncentracji osoby wróżącej, tak by mogła ona wywnioskować z obrazów przechodzących w jej umyśle przyszłe wydarzenia.   

Kula powinna być nieskazitelnie czysta. Należy ją regularnie przemywać wodą z octem lub delikatnym mydłem, a także polerować od czasu do czasu aksamitem.  

Nikt poza właścicielem, nie powinien jej ruszać, szczególnie w trakcie wróżenia. Pomieszczenie, w którym odbywa się seans powinno być dyskretnie oświetlone, tak, by można było w nim swobodnie czytać. Wróżka powinna znajdować się w odległości wyciągniętej ręki od pozostałych osób.  

 

 

Wpatrywanie się w kryształową kulę jest empiryczną metodą zwiększenia kryptostezji, czyli zdolności jasnowidzenia.  

W średniowieczu, ta metoda wróżbiarska była uważana za diabelskie nasienie. W połowie XII wieku wróżenie z kryształowej kuli stało się modne w dużej części Europy oraz na Środkowym Wschodzie. Zdobyło przychylność zwykłych ludzi. Kościół jednak potępił nie tylko wróżenie z kuli, ale także i astrologię i inne narzędzia wróżbiarskie jak np. karty.  

Po części z powodu sprzeciwu Kościoła, częściowo w wyniku nieuczciwości i wielu szarlatanów, wróżenie z kryształowej kuli zaczęło ustępować innym metodom przepowiadania przyszłości. 

Sztuka przewidywania przyszłości z kuli w dawnych czasach była tępiona jako pochodząca od diabła. Do takiego wniosku doszli w 1398 roku członkowie wydziału teologicznego w Paryżu, którzy nie dostrzegali różnicy pomiędzy kryształową kulą, a równie szeroko rozpowszechnionymi onyksowymi lusterkami używanymi przed kobiety podejrzane o uprawianie czarów.

Od dawna wiedziano o tym, że kryształ nie tylko umożliwia wgląd w przyszłość, ale również kontakt z kosmosem. 
W połowie XII wieku wróżenie przy pomocy kryształowej kuli stało się modne w dużej części europy oraz na prawie całym Środkowym Wschodzie. Zdobyło ono uznanie zwykłych ludzi, spotykając się zarazem z potępieniem Kościoła.. 
W Anglii kościół chciał tępić wróżenie z kryształowej kuli, ale społeczeństwo mało to obchodziło. Jednak 300 lat później, podczas rutynowej rozprawy sądowej, pewien wieśniak przyznał się, ze posługiwał się kryształową kulą w celu odnalezienia skradzionych przedmiotów, został oskarżony o herezję. 
Skazano go i kazano mu przejść przez katedrę w Yorku zapaloną pochodnia w jednej ręce, magicznymi księgami będącymi jego własnością w drugiej, oraz tabliczka zawieszoną na szyi, na której napis głosił, iż człowiek ten jest wróżbiarzem i wywoływaczem duchów.

Częściowo z powodu sprzeciwów Kościoła, częściowo zaś w wyniku nieuczciwych kuglarzy, a także pod wpływem ogólnego rozczarowania do tego rodzaju praktyk, wróżenie z  kryształowej kuli zaczęło stopniowo ustępować miejsca innym metodom przepowiadania przyszłości.

Ponowny wzrost krystomancji nastąpił w XIX wieku, kiedy to lord Lytton, przyznał się otwarcie, że posiada kryształową kulę, która używa do przepowiadania przyszłości.
Ogólnie wiek XIX przyniósł zainteresowanie dawnymi metodami przepowiadania przyszłości, w tym z kryształowej kuli.

{jcomments on}

Kategoria: /