Stare metody wróżbiarskie

| |

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

 

 

Ciągłe dążenie ludzi do uzyskania odpowiedzi na wiele pytań im nieznanych, spowodowało, że od początku istnienia człowieczeństwa, starano się z pomocą różnych metod czy narzędzi poznać przyszłość.

 

Popularne metody wróżbiarskie takie jak chiromancja, kartomancja, Numerologia czy astrologia, to jedynie kropla wody w morzu sposobów przepowiadania przyszłości stosowanych przez naszych przodków w starożytności i średniowieczu.

 

W samej Europie jest znanych około 125 metod wróżbiarskich. Poszukiwanie korzeni wróżbiarstwa jest sprawą beznadziejną, tkwią one bowiem w mrokach prehistorii, o której niewiele wiemy.

  

 

Najstarsze źródła prowadzą do Mezopotamii ok. 2600 p.n.e. Wtedy wróżbicie króla Sargona z Akkad stworzyli przez obserwację wątrób zabitych zwierząt ofiarnych zbiór przepowiedni.. Kilka wieków później, w czasach dynastii Hammurabich ( 2230-1930 p.n.e.) sporządzono model wątroby gliny. Był on opatrzony tekstami interpretacji wróżb w piśmie starobabilońskim.

 

Sumerowie i Babilończycy byli pierwszymi, którzy wróżenie ujęli w ramy instytucji państwowej. Powstałą tam odrębna kasta- Chaldejczycy. Zajmowali się oni wyłącznie przewidywaniem przyszłych wydarzeń dla celów publicznych i politycznych.

 

 

W Babilonie przepowiadano przyszłość także na podstawie lotu ptaków, zjawisk atmosferycznych, wyglądu kamieni, czy na podstawie przypadkowych zdarzeń. Chaldejczycy np. mocno skupili się na snach, byli znawcami interpretacji snów. Dziś można nawet kupić chaldejski sennik.

 

 

W pewnym momencie usystematyzowano różne rodzaje sztuki przepowiadania przyszłości. Rzymski uczony Varro (116-27 p.n.e.) podzielił metody wróżbiarskie według żywiołów- Ognia, Wody, Powietrza i Ziemi. Naukowe określenia tych form to: 

 

- piromancja ( wróżenie z ognia)  

 

 

- hydromancją ( wróżenie z wody) 

 

- aeromancja ( wróżenie z powietrza)

 

 

- geomancja ( wróżenie z ziemi)

 

 

 

Cyceron natomiast podzielił te cztery formy na dwie klasy- wróżbiarstwo amatorskie i fachowe. Pierwsza forma wymagała uzdolnienia medialnego, drugiej mógł nauczyć się prawie każdy. Należy wiedzieć, iż sztuka przepowiadania cieszyła się wówczas większym powodzeniem i uznaniem niż obecnie.

 

 

Wieszcz odgrywał znaczącą role w życiu publicznym, był doradcą ludzi prostych ale także i królów. Czasami pełnił nawet funkcję lekarza.

 

W starożytnym Rzymie badaniem przyszłości, zajmowali się specjaliści, mający status urzędników tzw. augurowie. Wróżyli z wnętrzności zwierząt ofiarnych, ofiarnych lotu ptaków, z obserwacji pogody itp. 

W późniejszym czasie zajmowano się astrologią, kartomancją ,numerologią, chiromancja itp., które obecnie są dobrze znane i często wykorzystywane w odczytywaniu przyszłości. 

{jcomments on}

Kategoria: /