Skrywane skarby Egiptu

| |

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Zaginione skarby starożytności  -  EGIPT
Nil to najdłuższa rzeka świata. Na jego brzegach tysiące lat temu powstała jedna z najwspanialszych cywilizacji w historii ludzkości. Mimo to wiedza o tej cywilizacji jest ogromna, ale jeszcze nie do końca odkryta. Zachowane zostały teksty hieroglificzne, monumenty, które są świadectwem narodu potężnych władców.

 

Jedno z najbardziej znanych starożytnych miast to Teby. W Tebach powstały świątynie bogów umarłych, świątynie grobowe wielkich władców. W Tebach występuje też Dolina Królów, gdzie chowano faraonów Nowego Państwa (1570-1850 p.n.e)

 

Skarb Egiptu

 

Narodziny Egiptu to jedno z najwcześniejszych wydarzeń wpisanych w historię ludzkości. Dziesiątki tysięcy lat temu Nil zaczął corocznie wylewać tworząc warunki do osiedlenia się. Nil decydował o wszystkim, dlatego Egipcjanie od początku istnienia Państwa go czcili.

W 4 4 tysiącleciu przed Chrystusem, Egipt był dość mocno zaludniony. Mieszkańcami byli rolnicy, oraz handlarze. W czasach najdawniejszych, państwo było podzielone na 2 części- Dolny Egipt, gdzie przebiegał Nil, oraz Górny Egipt, który zajmował suchą Dolinę.

Podział ten jednak nie trwał zbyt długo. Ok. 3 tys. p.n.e cały Egipt został zjednoczony pod władzą Mensa.

Na początku 3 tysiąclecia Egiptem władali już dziedziczni władcy- Pierwsi Faraonowie

Panowali oni w Egipcie przez kolejne 3 tys lat. Imiona ich przetrwały wiele wieków. Nielicznych pamiętamy do dziś.

Faraon- czyli wielki dom, inaczej oznaczało to słowo monarchię w znaczeniu fizycznej powierzchni zajmowanej przez pałac (Pereaa) czyli siedziba władców Faraonów.

 

Od czasów rzymskich władcy są dzieleni na dynastie występujących po sobie faraonów, powiązanych więzami rodzinnymi.

Dynastie panowały w okresach zwanych Państwami. Państwa reprezentują najwspanialsze okresy egipskiej historii.

Pierwsze Stare Państwo powstało za czasów 3 dynastii w 27 wieku p.n.e

Największym osiągnięciem tej Dynastii było stworzenie przez władców monumentów, które kojarzą nam się zawsze z Egiptem- są to Piramidy.

Piramidy- zbudowane jako królewskie grobowce. Pierwsza była zbudowana piramida schodkowa, zbudowana w Saharze dla faraona 3 Dynastii- Josera(czyt. Dżokera)

Niedługo potem w Gizie powstała największa piramida ze wszystkich- Piramida Faraona IV Dynastii- Cheopsa

Pierwotnie wysokość wynosiła 147 m i została zbudowana w 26 w p.n.e. i do XX wieku n.e była największą budowlą na świecie.

Sąsiednie piramidy to Piramida Chefrena i Mykerynosa.

Dzisiejsi budowniczy mieliby wielki problem wybudować takie piramidy. Obecnie istnieją tylko 3 dźwigi, które byłyby w stanie stworzyć takie arcydzieło.

Egipcjanie wierzą w konieczność przygotowania się na śmierć.. Przekonanie to płynie właśnie z piramid. Człowiek starał się uzyskać szczęście by po drugiej stronie otrzymał to samo.

Wierzyli we współistnienie dwóch światów. Egipcjanie wierzyli w życie po życiu. Do tego potrzebny był grobowiec, miejsce przejścia na drugą stronę. Pochowani w piramidach mieli żyć wiecznie. By zachować ciało stworzyli technikę tzw. mumifikacji. Ciało zmarłego było rozcinane, po czym wyciągali narządy wewnętrzne i mózg. Czasem wkładano powrotem samo serce. Wkładano ciało w natronie soli mineralnych, które zapobiegały rozkładowi.

Potem ciało nacierano żywicą i olejkami, po czym owijano płótnem.

Cały proces trwał ok. 70 dni, podczas których odprawiano najróżniejsze rytuały. Na końcu ciało trafiało do trumny – sarkofagu. Organy wewnętrzne wkładano osobno do pojemników zwanych – urnami kanopskimi.

Początki mumifikacji wiązały się z mitem o Ozyrysie, który padł ofiarą swego brata Seta. By zapobiec przetrwaniu duszy Ozyrysa, Seth poćwiartował jego ciało na kawałki. Jego żona Izyda pozbierała szczątki Ozyrysa i zmumifikowała go. Od tej pory Ozyrys stał się Królem Świata Zmarłych.

Izyda i Ozyrys wg Historii Egiptu byli wnukami najważniejszego Boga Słońca- Ra

Ra przedstawiono jako ludzką postać z głową zwierzęcia, w tym wypadku była to głowa jastrzębia.

Pod koniec tzw. pierwszego okresu przejściowego , znaczenie nabrali książęta tyrańscy, którzy przejęli władzę i dali początek Średniemu Państwu.

Potem następuje okres przejściowy, a ok. 1570 r.p.n.e zaczyna się najwspanialszy okres Egiptu- Nowe Państwo – Dynastie od XVIII-XX.

Pod koniec XIX w.p.n.e zanikła tradycja budowy piramid, mimo iż Egipt rozwijał się i rósł w siłę.

W tym czasie powstała Świątynia w Karnoku i Luksorze. Faraonowie przenieśli tron religii do Luxoru. Świątynie te zajmują ok. 2,5 km długości.

 

Wiele informacji zawdzięczamy tekstom hieroglificznym. Jeszcze w XIX wieku n.e nikt nie był w stanie odczytać tego pisma. Przełomem było odkrycie kamiennej płycie. w 1799 roku odnaleziono kamień z Rosetty. To dekret pochodzący ze 190 r p.n.e został napisany pismem odręcznym, oraz zawierał alfabet grecki. Można było dzięki temu porównać te dwa języki i oczytać hieroglify.

Największym z faraonów był z XIX w.p.n.e Ramzes II. Pragnął wiele rzeczy i osiągnął je. Żył 90 lat z tego 67 lat panował na ziemiach Egipskich. Odcisnął on piętno na całym starożytnym świecie, Był znany głównie na wschodzie, gdzie podpisywał dekrety.

Najsłynniejszym jednak faraonem jest Tutenhamon ze względu na to, iż to jedyny zachowany sarkofag faraona, jaki zdołaliśmy odkryć. Tak naprawdę Tutenhamon nie był wielkim władcą. Panował on tylko 9 lat i młodo umarł. W 1922 roku odkryto jego grób. Nie był on tknięty przez nikogo. Zawierał on wielkie skarby. To największe archeologiczne odkrycie jak dotąd w świecie. Sarkofag ten był pokryty 24 karatowym złotem. w grobowcu znajdowały się hieroglify i inne skarby, które świecą dziś w muzeum.

Naród ten osiągnął szczyt rozwoju, gdy dopiero Europa tworzyła swoją świadomość.

Egiptem w późniejszym okresie rządzili Libijczycy, Asyryjczycy, Persowie. w 332 r.p.n.e władzę przejął Aleksander Wielki. Wkrótce potem powstała 32 Dynastia. Krajem rządzili następcy Ptolemeusza min. Słynna Kleopatra. Był to okres rosnących wpływów greckich oraz rzymskich, który ostatecznie przyczynił się do końca Egipskich Faraonów.

Samobójstwo Kleopatry w 30 r p.n.e oznaczało koniec rządów Faraonów.

Dziedzictwo ich jednak żyje do dziś w skarbach, hieroglificznych tekstach i wspaniałych budowli.

 {jcomments on}

Kategoria: /