Historie Starego Testamentu

| |

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Jedną z najbardziej znanych i tajemniczych przekazów Starego Testamentu jest niewątpliwe Potop oraz historia Noego i jego rodziny. Księga Rodzaju opowiada, że Bóg nie mógł znieść niegodziwości ludzi i zesłał na nich Potop. Liczący sobie ok. 600 lat Noe, wyróżniał się nieskazitelnością wśród ludzi. Miał on zostać ocalony wraz z rodziną. Miał on stworzyć statek który mógłby zmieścić po jednej parze ze zwierząt nieczystych, tych które nie nadawały się do jedzenia, i po 7 par zwierząt „czystych”. Tylko Ci ludzie i te zwierzęta miały rozpocząć życie od nowa.

Zgodnie z instrukcjami Noe zbudował trzypiętrowy, drewniany statek w kształcie skrzyni. W jaki sposób tyle zwierząt miało się zmieścić na powierzchni wynoszącej ok. 12 tysięcy metrów kw.

Zgodnie z Księga Rodzaju, arka osiadła na wierzchołku góry Aparat ( dzisiejsza Turcja). Te hipotezy zostały w tym roku ( 2010) potwierdzone przez naukowców. Odkryli oni i potwierdzili, iż odkrycie w górach Aparat przedstawia Arkę Noego.

Jednak historia potopu ze Starego Testamentu nie jest jedyna. Opowieści o globalnych podwoziach znaleźć można w co najmniej 20 innych mitologiach całego świata. Babiloński epos o Gilgameszu zawiera opis potopu z motywami identycznymi jak w Biblii. Spotyka on po Potopie Noego Utnapisztima, który wspomina, jak wraz z rodziną przeżył potężna burzę . Oni również osiedli na szczycie góry i wysyłali ptaki, by sprawdzić, czy wody już ustąpiły.

Prawdopodobnie potop był lokalnym wydarzeniem a nie na skalę światową.

Kolejną fascynująca historią Starego Testamentu jest opowieść o Mojżeszu. Urodził się on prawdopodobnie pod koniec XIV wieku p.n.e. w Egipcie. Jego 600 tysięczny naród pracował w Egipcie od 35 lat na budowach. Kiedy egipski faraon rozkazał, by wszystkie hebrajskie niemowlęta płci męskiej zostały utopione, matka Mojżesza włożyła swego syna do kosza i puściła go do wody Nilu. Córka faraona odnalazła dziecko i Mojżesz został wychowany jak egipski książę. Mojżesz zabił Egipcjanina. Obawiając się zemsty faraona, Mojżesz zbiegł z pałacu i rozpoczął pasterski żywot.

Pewnego dnia gdy pasł swe stado, ujrzał krzew, który płonął ogniem, lecz się nie spalał. Płomienie przybrały kształt Anioła. Głos powiedział Mojżeszowi, że ma zakończyć cierpienia. Zadaniem Mojżesza miało być uwolnienie i doprowadzenie Izraelitów odo ich własnej żyznej krainy.

Sugerowano, że płonący krzew to zapalony przez słońce obłok gazu wydobywającego się z bogatych w ropę piasków. Mógł to tez być krzew z gatunku deptam, wydzielający olejki eteryczne, które potrafią się zapalić, nie czyniąc szkody roślinie.

Gdy Mojżesz i jego brat Baron poprosił faraona, aby pozwolił Izraelitom udać się na pustynię, gdzie chcieli oddać cześć swemu bogu, władca Egiptu zażądał dowodu potęgi tego bóstwa. Był to początek turnieju między dwoma Izraelitami a magami faraona. Pierwszy ruch należał do Arona. Rzucił on swą laskę, a ta zamieniła się w węża. Potem były plagi egipskie rzucone przez Mojżesza. To był prawdziwy wyścig Magów jak niektórzy mówili.

Czarownicy egipscy też powielali plagi. Po plagach nastąpiły3 dni ciemności. Do tej pory faraon pięć razy godził się na wejście Izraelitów, lecz za każdym razem cofał zgodę.

Potem zmarł pierworodny w każdej rodzinie. Izraelici, którym kazano pomazać krwią baranka drzwi swoich domów, zostali oszczędzeni. Zdarzenie to upamiętnia Święto Paschy. Faraon wtedy dopiero przystał na wszystkie żądania. Dali im bydło i złoto, byle tylko opuścili Egipt.

Czy były to plagi zrzucone przez Boga? Czerwony muł ze źródeł mógł skazić wodę i sprawić by Nil wyglądał jak rzeka pełna krwi. Po wylewach rzek, często zostają wyrzucone ogromne ilości żab i tworzą się komary. Burze gradowe to dość powszechne zjawisko w tamtych terenach. Szarańcza występuje dość powszechnie często w krajach gorących.

Każda z plag mogła więc się zdarzyć bez czarów. Problemem jednak jest pytanie, czemu zsynchronizowało się 10 plag w mniej więcej jednym czasie?

Można też tłumaczyć przejście Izraelitów przez Morze czerwone. Rozejście się morza i otworzenie się przejścia na druga stronę. Klucz do zagadki tego cudownego przejścia leży w hebrajskim zwrocie Jam Suf. Tradycyjnie jest on tłumaczony jako Morze Czerwone , lecz oznacza „ Morze Sitowe” To były bagienne tereny które mogli przejść ludzie ale nie rydwany i ciężkie konie.

Kategoria: /