Tybetańska księga umarłych

Księga umarłych z Tybetu dzieli proces umierania na cztery etapy. Pierwszy etap określany jest jako „Ziemia tonąca w wodzie” w czasie tego etapu całe ciało ogarnia słabość i niemoc, następuje bezwład członków naszego ciała. Wzrok nie jest tak wyraźny, widzi się zamglone obrazy. Przestaje się odróżniać rzeczywistość i zaczyna widzieć się duchy. Odczuwa się uczucie spadania i unoszenia się, albo nawet zawieszenia w nieważkości. Można odczuć jakby ciśnienie nas zgniatało. Kolejny etap drugi, nazywany jest „Woda tonie w ogniu”. Wydaje się nam ,że jest raz ciemno a raz bardzo gorąco, myśli są zbłąkane jakby już miało się zasypiać. Może pojawić się bardzo silne pragnienie i suchość w gardle. Brak doznań zmysłów i utrata orientacji. Etap trzeci zwany jest „Ogień tonie w powietrzu”. Ten etap jest wówczas gdy człowiek czuje jakby jego ciało rozpadało się na drobne cząstki. Pod powiekami widzimy iskry światła. Występują trudności w oddychaniu, ciało staje się coraz zimniejsze, odczuwa się możność wydostania się poza swoje ciało i uczucie dużej swobody. Etap czwarty nazywany jest „Powietrze rozpuszcza się w eterze. W tym etapie dusza opuszcza ciało, człowie ze zdziwieniem obserwuje swoja już nie materialną lecz energetyczna postać.