Monoteizm i Mistycyzm

Mimo tego te tradycje zainspirowały nieortodoksyjne tradycje mistyczne, które uczą, że możliwe jest ponowne zjednoczenie z Bogiem i poznanie Stwórcy.

 

 

W tradycji judeochrześcijańskiej wykształciła się forma mistycyzmu dążąca do ponownego zjednoczenia ludzkości z Bogiem. Ową doktryną jest Kabała. Dotyczy ona niewyjaśnionych tajemnic zawartych w Księdze Rodzaju i jest przekazywana jedynie wtajemniczonym. Składa się ona z serii medytacji nad 22 literami alfabetu hebrajskiego i czterema literami imienia Boga JHWH, oraz pism różnych uczonych. Najciekawszą Księgą jest Księga Stworzenia. -Sefer Jecirah. Powstała ona w Babilonii przed ok 2 tysiącami lat. Istnieje jeszcze jedna Wielka Księga Wspaniałości, powstała w Hiszpanii w XII wieku.

 

Kabaliści wierzą że Bóg stworzył 4 światy. Najwyższym światem jest najbliższy Bogu . Najniższym światem jest świat codzienności każdego człowieka.

W każdym z tych światów stworzenie pochodzi przez cykl dziesięciu emanacji, znanych jako „Sefiry” symbolizowane przez Drzewo Życia. Poprzez medytacje nad Serafami można ustanowić więź z wyższym planem Wszechświata, zbliżając się przy tym do Boga.

 

Ponieważ Kabała kwestionuje prawdy objawione w świętych pismach i nakłania do nawiązywania bezpośrednich relacji z Bogiem, uważana jest rzez Kościół i Żydów za heretycką.

 

Renesans był okresem gdzie księża katoliccy próbowali interpretować pisma kabalistyczne, by sprowadzi anielskie potęgi do świata codziennego ludzi.

 

Islam jest taką religią która zawsze akcentowała różnicę między istotą ludzką a Bogiem. Jednak tradycja Suficka rozwinęła formę mistycznej praktyki. Jej celem jest przezwyciężenie tego zróżnicowania. Sufizm wprowadził do duchowości Islamu wewnętrzną duchowość. Głosili oni że jaźń i Bóg mogą zjednoczy się w jedność poprzez oczyszczenie świadomości człowieka.

Jednak część Islamskich ortodoksów odrzuca taką hipotezę.