Całun Turyński

Dzieje całunu nie są znane do XIV wieku. Historia jest hipotetyczna i nie do końca znana. Najbardziej poważana hipoteza to ta że po 33 roku Całun był przechowywany przez pierwszych chrześcijan w okolicach Qumaran. Na przełomie II i III wieku całun zmienił swoje miejsce na Edesse ( dzisiejsza Urfa w Turcji)
Uczeń Addaj wręczył go władcy tego kraju Abgarowi V.
Początkiem VI wieku całun pokazał się w Jerozolimie. W IX wieku Turcy Seldżuccy opanowali Persję, Bagdad, Anatolię i zagroziły cesarstwu bizantyjskiemu. Dlatego też całun został przewieziony do Konstantynopola, do Kościoła Najświętszej Maryi na Blachernach. Po zdobyciu Konstantynopola przez Krzyżowców nie wiemy dokładnie co się dzieje z Całunem. Istnieją trzy hipotezy. Pierwsza z nich mów, że Całun został wywieziony do Europy przez Ottona de La Roche, i umieszczony w Katedrze w Besancon. Inna hipoteza głosi że całun wykupili templariusze i przewieźli do Francji. Trzecia hipoteza zakłada, że został on wywieziony drogą morską do Francji przez niejakiego Filipa de Toucy.
Wiemy natomiast iż całun pojawił się we Francji w XIII wieku. W XIV wieku relikwię otrzymuje ród de Charny. Gotryd Charny umieścił ją w kolegiacie Najświętszej Maryi Panny z Lirey. Od tego czasu zaistniał kult całunu, gdzie przyjeżdżali z całej Francji i nie tylko pielgrzymi. Papież Klemens VII mocą bulli z 1390 r. zezwolił na publiczne wystawienie relikwii.

Po śmierci Gotfryda II płótno grobowe odziedziczyła jego córka Małgorzata, która umiejscowiła je w zamku Chimay ( Beligia). Potem Oddała całun Annie de Lusignan w zamian za dwa zamki. Stał się on wtedy własnością dynastii książąt sabaudzkich z Cypru. W Chambery na mocy decyzji papieża Pawła II umiejscowiono całun. W 1578 roku książę Emmanuel Filbert II przeniósł Całun do Turynu, do Bazyliki Świętego Wawrzyńca. Całun obecnie znajduje sie w Turynie w katedrze Świętego Jana Chrzciciela. Ostatni Król sabaudzki Humberto II w testamencie przekazał go papieżowi Janowi Pawłowi II.